TREC en winter: hoe conditie op peil houden?

Nee hoor,is western,daar 'hoor' je door te zitten.En ze weet dat t normaal wel lukt.Maar ik was t er inderdaad niet mee eens,maar wil haar ook de kans geven om gelijk te krijgen,ze weet er echt heel veel van af,dus ik probeer wel braaf te luisteren
Maar als ik voor mezelf rij,zou ik ook gaan lichtrijden en dan hele korte stukjes proberen door te zitten.

Wat ik wel een aardige vond (tijdens een clinic eens geleerd):

Als je van lichtrijden naar doorzitten gaat en andersom mag er 'niets veranderen' aan je paard. Hij moet dus exact op dezelfde manier doorlopen, niet sneller, langzamer, lager, hoger. Steeds een halve ronde en dan wisselen.

Lijkt makkelijk, is het niet (vond ik) en een goede oefening voor als je niet de hele tijd wilt doorzitten

Oh dat is een goeie,die ga ik eens oefenen!
Maar morgen ga ik eerst even gewoon lekker heel hard crossen hoor!!!!

Ik heb net weer heerlijk in de bak gereden. En let op zonder zadel met barebackpad. En dat dus op een paard dat echt niet lekker doorzit

Ik had Sietske vooraf even los in de bak laten draven en galopperen om de spiertjes op te warmen (wat indraven zonder zadel en dan lang en laag is geen feest). Toen bleek dat Siets een klein energie overschotje had en gaf een paar bokken (gelukkig zat ik er nog niet op
Daarna er via het hek opgeklommen (ze stond zo braaf stil met het gestuntel van mij naast zich). Vervolgens een half uurtje heerlijk gereden. Ze was erg soepel en buigzaam, deed keurige overgangen van stap naar galop en terug naar stap (in galop zit ze wel erg lekker). Maar we hebben ook wat stukjes verzameld gedraafd waarbij ik toch best aardig kon zitten vandaag. Siets heeft gewoon echt geen stap verkeerd gezet en was zo ongelooflijk braaf. Toen ik afgestapt was heb ik haar nog even los laten draven en galopperen (normaal draaf ik altijd aan het eind nog even met lange teugel maar dus niet zonder zadel).
En tenslotte hoofdstel uit, barebackpad af en Trix er nog even bij in de bak. En toen bleek pas echt wat voor overschot aan energie Sietske had. De scheurde echt als een waanzinnige keihard door de bak (volgens mij was ze blij dat ze niet meer hoefde op te letten dat de ondergrond glad kon zijn ) en gaf een paar bokken waar je eng van wordt. Trix deed ook lekker mee.

ik vind het echt zo top van Sietske dat ze precies weet wanneer ze uit haar dak kan gaan en wanneer ze gewoon rustig aan moet doen.
Echt weer genoten van mijn paardje.

Heerlijk, Berith!!!

Afgelopen vrijdag en zaterdag weer eens heerlijk een flinke buitenrit gemaakt. Er was prima om de gladde stukken heen te rijden. Met een endurance stalgenootje afgesproken dat we alles gingen galopperen dat te doen was. Ju-Si zag half zwart (van hoef tot en met buik).
Gisteren met André en Red gereden. Wat is dat paard opgeknapt zeg en André heeft echt een superband met hem. Knap vind ik (van André) met een half jaartje echte rijervaring. In de berenkuil (kennen sommige van jullie wel) konden we niet recht omhoog het normale pad nemen. Was nog een bobsleebaan. Maar een alternatieve route genomen. Steil en spectaculair. Red deed het alsof hij niet anders gewend is. Helaas vinden we het nog te vroeg om TREC met hem te gaan doen. Hij wordt 5 in mei, maar de PTV is nog wat veel van het goede. Nog even geduld.
Vandaag proberen we ook nog te gaan rijden, want als de voorspellingen kloppen, dan komt er weer sneeuw aan........

Wij zijn vandaag even naar het strand geweest. Dat vond Bart volgens mij een erg goed plan! Helemaal jolig, hoofd tussen zijn benen, stiekem aangalopperen... Vond mijn buikje niet heel grappig allemaal. Maar wel erg genoten. Voor zijn doen was hij qua tempo behoorlijk gehoorzaam.

Ik hoop dat je geen gelijk hebt, Annemarieke. Qua sneeuw. Maar ik ben bang van wel...

Lekker dat iedereen weer heerlijk aan het rijden is en dat de paarden zo braaf zijn! Gister met Katrien de Wit en Janleen een tocht bij Ossendrecht gemaakt van 3,5 uur op rustig tempo. Ongeveer 19 à 20 km gereden. Hans is niet zo goed met andere paarden, maar Micha is super onder controle, dus dat ging goed. Zelfs gegaloppeerd! Ben supertrots op Hans hoe goed het ging, ook al heb ik voor mijn doen meer met de teugels moeten werken dan wanneer we alleen op pad zijn. Onderweg lekker gekletst en Katrien veel gevraagd over haar TREC ervaring. Zij rijdt alweer een paar jaar op T3/T4 niveau. Ossendrecht is overigens een mooie en fijne plek om te trainen; bossen met heuveltjes!

Wauw Berith respect dat je zonder zadel op Sietske gaat! Er zijn niet veel Friezeneigenaren die dat doen!

En Annemarieke, gaat Red wel mee naar de wedstrijden om te wennen aan de gang van zaken? Misschien de POR zonder mededinging van André meerijden?

Dank voor de bemoedigende conditie-berichten verder
Vanaf half december (peesblessure) is Megan niet meer fatsoenlijk gereden. Vanaf januari weer begonnen met rustig opbouwen na de rust-en-stappen periode, toen begon de sneeuw en ijs-ellende.
Dus sindsdien is het knudde.

Ik weet ook wel dat de conditie snel weer terugkomt, enkel Megan is al ouder en ik wil haar zo goed mogelijk in conditie proberen te houden. Gaat goed komen!

Mirjam, wat doet Hans dan met/tegen andere paarden?

Hoe oud is Megan dan?
Damien wordt dit jaar 17 en heeft al jaren enorm last van start stijfheid,maar eenmaal op gang loopt hij als een kievit.
Ook bij hem is de conditie weer snel op t oude nivo,wat dat betreft merk ik geen verschil met toen hij 7 was ofzo.
Zijn probleem is meer het stijf worden als hij 'stil' staat.Hij crosst wel elke dag zn wei rond dus zo houdt hij wel conditie,maar daar wordt hij niet soepeler van.hij heeft wel een verleden met continue spierbevangenheid (bekken scheef) dus ik denk wel dat t daar vandaan komt.

Jee Stella, heeft Mehan een peesblessure gehad? Ze is er wel snel weer bovenop dan of heb ik dat niet goed begrepen? Lijkt mij echt'één van de ergste dingen die je paard kan krijgen...

Hans doet eigenlijk niet echt lelijk, alleen zijn oren in zijn nek. Bij lichamelijk contact, zoals neuzen, kan hij wel eens een voorbeen uitzwaaien of een piep laten horen. Maar met rijden is hij gewoon haast niet te houden, wil steeds harder en harder en laat zich niet meer goed afremmen. Dat leidt uiteindelijk tot gevaarlijke situaties en ik hou er niet van als ik hem niet onder controle heb. Hij is dan ook vreselijk sterk in de mond, terwijl als ik alleen rijd een los teugeltje en stemcommando's vaak al voldoende zijn. voorheen was ook inhalen door een ander paard al een groot probleem, dat gaat inmiddels dankzij de TREc al een stuk beter. In galop is geen succes, maar een drafje lukt wel en als er vooraf wordt aangeroepen scheelt dat ook een hoop!

Hans wordt zondag 14, dus die streken zullen wel blijven..!

@ Suzanne: Megan wordt dit jaar 19. Sinds twee a drie jaar (sinds TREC eigenlijk) merk ik dat Megan rustiger is geworden. Daarvoor was het een paard met maar 1 gang: de rotgang... Niet te stuiten, echt een gevorderden-stugge-sterke-Fjord. Sinds we TREC zijn gaan rijden is ze met rijden een stuk rustiger. Langzamer stappen, niet meer eindeloos doorgalopperen en draven en steeds harder willen. Nu is het na een paar honderd meter wel genoeg en stappen we weer. Soms met een ander paard erbij dat wel graag wil komt de oude Megan weer boven (net zoals Hans nu) maar ze is nu veel beter te houden en terug te rijden.
Die doorgaan-tot-je-neervalt-mentaliteit baarde me altijd zorgen omdat ik niet goed kon inschatten wanneer het echt genoeg was.
Nu heeft ze die mentaliteit nog steeds en gecombineerd met het ouder worden vind ik het niks als ze ineens een paar weken stil moet staan om daarna weer aan de bak te gaan.

@ Mirjam: Ja half december ineens na een galop. Kreupelen in draf en een warme koot en pees. Na een week 2x per dag afspuiten en opbouwend wandelen op een harde bodem was de warmte weg en wilden we het rustig gaan opbouwen. Ik had net t wee keer een kwartiertje gereden toen het ging sneeuwen. En met zo'n verse blessure vond ik die gladheid maar niks .
Ik was erg geschrokken maar het herstel is uiteindelijk best snel gegaan.

Kan me voorstellen dat je bent geschrokken en het met die gladheid even rustig hebt aangedaan. Dat opbouwen komt wel weer! Al met al heeft ze (en jij dus ook) denk ik enorm veel geluk gehad, want meestal hoor je van 6 - 9 maanden rust! Mijn dressuurinstructrice had het met haar paard en was er snel bij, maar toch ook maanden op rust gestaan. Weet niet precies hoe lang, want ik les maar4 een keer of drie per jaar, maar in ieder geval stukken langer dan Megan!

Megan ziet (en doet) er trouwens niet uit als een bijna 19 jarige!

Damien kreeg n peesblessure tijdens stoeien met Lucifer wat te hard ging,en dat was een jaar rust(wandelen dan)en nog n half jaar opbouwen.Ik zet m wel direkt op rust als er iets warm of dik is,ook al is t de dag erna dun.Daarom heb ik 't Gooi ook niet kunnen rijden.Maar liever te voorzichtig dan te snel weer aan het werk hoor,ze moeten nog minstens 20 jaar mee

Hans is ooit een keer 'echt' kreupel geweest. Gewoon in de bak gebeurd toen ik aan het dressuren was... Dierenarts erbij want ik had twee dagen later wedstrijd en wist niet wat het was. Verstuikte kogel! In het verband en met bvan die vloeistof erin gieten en een paar weken op rust. Na een paar dagen liep hij alweer goed, maar toch netjes drie weken ofzo rust gegeven. Sindsdien loop ik wel vaak aan zijn benen te voelen of er iets anders is... Je blijft toch alert. Verder is hij twee keer niet rad geweest van tegen een springpaal aanlopen, één keer afgelopen kerst en de andere keer voor ik hem had, dus ergens 2003 ofzo. Dus valt reuze mee wat ie eigenlijk heeft meegemaakt, maar desondanks blijf je opletten!